Day 1 - 2: Mata ne Belgium and Kon'nichiwa Japan

Zaterdag 27 september - 28 september 2025

Vandaag is de start van onze grote wereldreis. Gisterenavond hebben we dan alsnog besloten om toch een extra middelgrote koffer mee te nemen. Onze twee grote koffers zijn quasi al vol. Een derde koffer extra geeft een comfortabeler gevoel (al is het maar om gemakkelijk de vuile was in mee te vervoeren en de souvenirs). De ochtend verloopt zenuwachtig met de kids. Jasper was deze nacht ziekjes geworden, maar stelt het gelukkig beter. Hierdoor hebben we allemaal minder goed geslapen. Na afscheid van broer Ryan en zus Melanie rijden we met peter Wim naar de luchthaven. De check-in is al sinds gisteren gebeurd. Echter is de kiss and ride, wegens de werken aan de luchthaven, aan de andere kant van de luchthaven. Alles moet snel verlopen en er zijn geen karretjes voor onze koffers. We nemen alsook snel afscheid van peter Wim en de kids gaan in de buggy. We riemen de koffers aan elkaar en de buggy's worden ook verbonden aan elkaar. Niet gedacht dat we dit snel gingen gebruiken, maar een handige tool om te reizen met kinderen. We wandelen naar de check-in rond 10u50 om vervolgens deze koffers te gaan afgeven. Er is een wachtrij, maar we hebben priority, waardoor we meteen aan de balie staan. 

Om 11u10 zijn de koffers afgegeven en wandelen we naar de veiligheidscontrole. Hier mogen we met de kindjes langs de buggyweg en worden we alsook verwezen naar een rustige rij. Alles verloopt heel goed en snel. De kindjes zijn flink, waardoor ze hierna beloond worden met het kijken naar de vliegtuigen aan de gates. 

Een volgende stop is bij de paspoortcontrole. De kindjes wandelen flink mee. Bij de winkeltjes kopen we flesjes water en krijgen de kindjes een zakje chips. We maken nog een stop aan de toiletten om onder andere een nieuwe pamper voor Jonas aan te doen. Inmiddels is het al tijd om naar onze gate B28 te wandelen. De boarding gaat reeds starten, maar we bekijken nog even ons vliegtuig. De kindjes zijn heel erg onder de indruk. De piloten en de stewardessen arriveren, waardoor het niet meer lang zal duren eens we in de lucht gaan hangen. 

We eten nog enkele boterhammen en rozijnenbollen op, vooraleer we instappen in het vliegtuig. Er is namelijk vertraging, wegens de problemen van vorige week. Tom en de kindjes gaan nog even wandelen en gaan spelen bij een kleine speelzone. Rond 13u35 mogen we het vliegtuig instappen. Uiteraard zijn er enkele stewards nieuwsgierig naar onze plannen met de twee kleine kindjes. Ze vinden ons moedig en hierdoor komt nog eens het besef, dat dit echt een unieke ervaring zal worden met de kindjes (hopelijk in de positieve zin). 

Vandaag vliegen we met twee vliegtuigen. De eerste vlucht is naar Hong Kong (duurtijd 11u30). Onze langste vlucht ooit gevlogen. Voor deze vluchten hebben we dan ook (met een heel goede prijs) een upgrade gekocht. Geen economy, maar premium economy. Er is heel veel ruimte en grote schermen om films te bekijken. Voorlopig zal ik het houden op het bekijken van het vliegtuig ( via de camera's) en mij bezig houden met Jasper en Jonas. 

Na een kleine 45 minuten vertraging, vertrekken we met het vliegtuig richting Hong Kong. Al snel komen ze langs met drankjes. Tom neemt een glaasje champagne en ik hou het bij water. De kindjes bekijken al snel kleine tekenfilms. En na een klein uurtje vliegen krijgen de kids al een warme maaltijd. Balletjes in tomatensaus met rijst. Jonas eet, maar Jasper eet liever nog een boterham en een rozijnenbol. 

Tom en ik delen de maaltijd van Jasper en na een klein half uurtje arriveren ze ook met onze warme maaltijd. De kids spelen met enkele speelgoedjes, maar na twee uur vliegen, worden de kids meer onrustig door het lange stilzitten. De lichten worden ook vrij snel uitgedaan in het vliegtuig. Rond 16u30 proberen ze ons reeds klaar te stomen naar de overgang van een later uur. In Japan is het dan ook een tijdsverschil van 7 uur later. We geven een pilletje (1/4de) R-Calm aan de kindjes tussen een boterham met choco om hen rustiger te laten worden. Bij Jonas helpt het heel snel en valt uiteindelijk in slaap. De overgebuur zal blij geweest zijn, aangezien die een paar keer boze blikken heeft gedaan naar Jonas (hoge decibel en stampen in de rugleuning, maar zijn zetel lag dan ook al heel ver achteruit). 

Jasper valt niet in slaap, maar kijkt wel rustig naar een tekenfilm op de gsm. Onze oude gsm's die Tom heeft voorzien met tekenfilms zijn een absolute winnaar. Veel beter dan al die kleine speelgoedjes mee te brengen. Er zijn ook denkspelletjes, puzzels inzake de vormen, de kleuren, logisch nadenken. Dit lukt Jasper goed. Tom bekijkt zelfs een volledige film, de nieuwste van "Mission Impossible" en ik bekijk "Fall". Na het bekijken van de film is het nog een 5-tal uren vliegen. De helft zit er al op. Jasper en ik gaan naar het toilet en proberen daarna wat te slapen. Jasper valt in slaap al liggend op mij. We blijven zo een twee uur liggen en ik denk dat ik zelf ook een uurtje geslapen heb. Tom slaapt ook een beetje. Inmiddels is het nog maar 2,5 uur vliegen en leg ik Jasper terug in zijn stoel. Hij blijft gelukkig doorslapen. Maar aangezien ik naar toilet moest gaan, was Jasper wakker geworden. Tom neemt Jasper in de armen en valt terug in slaap. Jonas ligt nog altijd knock-out.  

Ze brengen inmiddels het ontbijt, maar de kids liggen te slapen. Ik neem de fristi's apart, indien ze dit nog willen uitdrinken. Tom eet geen ontbijt (eigenlijk is het voor onze middernacht), maar ik kies wel voor een ontbijt. Inmiddels gaan we bijna landen en is Jonas wakker geworden. Hij drinkt nog zijn fristi uit en we plaatsen Jasper al slapend in zijn stoel. Tot de landing slaapt Jasper. De landing verloopt vlot en we hebben de garantie dat we alsnog onze aansluitende vlucht halen. We zijn niet de enige van het vliegtuig, die dezelfde vlucht naar Japan hebben geboekt. We wandelen uit het vliegtuig en plaatsen de kids in de buggy. Een persoon met bordje staat te wachten op de passagiers voor de vlucht naar Japan. We krijgen allemaal een sticker en moeten de persoon blijven volgen. Alles ging heel snel, maar we moesten wel de paspoort - en veiligheidscontrole doen. Er was zelfs geen tijd om een foto te nemen van ons tweede vliegtuig. Hong Kong zag er alleszins wel mooi uit, er waren al bergen te zien en heel vriendelijke mensen. Uiteindelijk vertrekken we om 8u54 in de plaats van 8u05 met ons tweede vliegtuig.

De kids bekijken wederom enkele filmpjes op de gsm en eten snacks. 

De kids en wij krijgen wederom een ontbijt, maar we hebben allemaal geen grote honger. Onze oogjes worden heel erg moe en we vallen allemaal in slaap. Op zondag 28 september om 14u10 arriveren we in Japan. In België is het dan 7u10 in de ochtend. De uitstap verloopt moeizaam want de kids zijn moe en wij zijn ook moe. Jasper gedraagt zich koppig en Jonas wilt ook uit de buggy. Jasper en ik gaan nog even naar het toilet, ja het Japanse toilet. Daarna langs de paspoortcontrole, waarbij wij met de kids in een aparte rij mogen gaan. Hierdoor verloopt het heel vlot en snel. We nemen de lift naar beneden en onze koffers staan al klaar naast de bagageband. Alleen is onze 3de koffer extra gelabeld en staat er een hond te snuffelen. We moeten de binnenkant van de koffer tonen. Ze vragen of we fruit meehebben. Er zitten enkel twee Belgische broden in voor de kindjes. Tom toont de broden en alles is ok. Ze verontschuldigen zich voor het ongemak, maar we begrijpen de controle. Daarna wandelen we naar nogmaals een paspoortcontrole en zijn we eindelijk binnen in het land van Japan. Onze chauffeur staat klaar met een naambordje en we wandelen samen naar onze taxi. Tom en de chauffeur gaan nog twee suica kaarten kopen voor het gebruik van de metro voor de komende dagen. De kids zitten rustig in de taxi, terwijl we wachten op de papa en de vriendelijke chauffeur. De chauffeur is meegegaan om te tonen, waar we dit kunnen kopen. 

Rond 15u vertrekken we met de taxi naar ons appartement. Het is nog een klein uurtje rijden en de kids vallen wederom in slaap. Bij ons vallen de oogjes ook op en af dicht. Een eerste blik op Tokio passeren we in een flits. Het is hier ook nog volop zomer, 29 graden. 

De chauffeur brengt ons tot aan ons appartement. Zelfs de koffers helpt hij nog meedragen. We nemen afscheid door een buiging en een arigato. Binnen in het appartement plaatsen we de koffers in een hoekje. Het is geen groot appartement, maar wel ruimer dan gewoonlijk. Er is een groot bed, een slaapbank, living, keuken, badkamer, Japans toilet, ingang en tafel voorzien. Buiten hebben we ook een klein terrasje. De kids krijgen hun tweede energie en gaan eerst in bad. Na hun douche ga ik mij opfrissen. Dat deed deugd na zo een lange dag. Inmiddels is het hier al bijna 19u. Tom gaat ondertussen nog even naar de winkel om water, ontbijt en lunch voor morgen. Er is zelfs een plafondtekening van Alice in Borderland aanwezig in het winkelcentrum. Deze Japanse serie is gefilmd in Tokyo. Eens Tom terug is, ga ik met de kids rond 19u30 slapen in het bed. Tom slaapt op de slaapbank. 

Jonas werd wakker om 1u20, want hij had honger en ja jetlag. Na een boterham en te tekenen op het tekenbord, valt hij in slaap bij Tom in het zetelbed. 

Morgen willen we Tokio verkennen, maar dat valt nog af te wachten met onze jetlag. Tot morgen.