Day 16: Charmed by Nature, Chased by Squirrels

Zondag 12 oktober 2025

Om 7u45 worden we wakker en staan we meteen op. Tom maakt het ontbijt klaar voor de jongens, terwijl ik de koffer wederom inpak. We kleden ons aan en zetten de koffer, koeltas, rugzakken klaar om in te laden in de auto. Sinds gisteren heb ik een enorme last van uitslag op mijn armen, benen en buik. Ik neem nog een anti-allergie pilletje in de hoop dat het hierdoor beter zal worden. Om 9u15 vertrekken we met de auto richting Takayama, (met een tussenstop bij een winkeltje om lunch te kopen) langs de scenische route. Vandaag gaan we rijden doorheen het Hakusan National Park. 

Het is een uurtje rijden en we hebben een prachtige dag. Vandaag is het zonnig en 28 °C. Vooraleer we starten met de stops bij de watervallen, zien we ineens drie apen op de autoweg zitten. Jonas heeft ze helaas niet gezien, want hij lag te slapen. Zo leuk om te zien en totaal niet verwacht. 

De eerste waterval die we passeren is de Shiritaka waterval. Er is een kleine parking aanwezig. 

De volgende stop is bij de Kamasoko waterval. Er is een kleine parking aanwezig, maar voldoende om even uit te stappen met iedereen. 

Vervolgens rijden we over de Jadani brug. De brug is 70 meter hoog en 45 meter lang. 

Een volgende waterval is te bezichtigen langs de autoweg, namelijk de Kamoshika waterval. 

De volgende parking is om te gaan wandelen naar de Jadani tuinen, maar het wandelpad is afgesloten. Er zou een wespennest aanwezig zijn langs het wandelpad en alsook waarschuwen ze voor beren. 

Bijna niemand neemt het wandelpad, behalve twee jonge Duitse mannen, gaan toch naar beneden. Een derde persoon van het groepje gaat niet mee. Wij nemen terug plaats in de auto en rijden een klein stukje verder naar een grote parking om de Fukube waterval te bezichtigen. De waterval is 86 meter hoog. 

Hierna stoppen we nog bij een uitzichtpunt op 1.100 meter hoogte boven de zeespiegel met de bergen en autoweg als uitzicht. 

Bij parking 8, Hakusan uitzichtpunt op 1.400 meter hoogte boven de zeespiegel stoppen we voor een lunch en toiletpauze. We eten sandwiches, rozijnenbollen, fruit, rozijntjes, tomaatjes en een koekje. We genieten van onze lunch met een uitzicht. 

Na de lunch rijden we door naar het hoogste uitzichtpunt op 1.450 meter hoogte boven de zeespiegel. Er is een hele grote parking aanwezig. We wandelen nog via de trappen naar boven om het uitzicht vanuit de andere kant te bekijken. 

De jongens wandelen flink terug naar beneden langs de trappen, richting de parking. 

Vanaf nu rijden we terug naar beneden en rijden we van de 46 km, de helft in tunnels. Zelfs een tunnel van meer dan 10 km lang. 

Jasper valt als eerste in slaap, daarna valt Jonas in slaap. Zelf krijgen wij ook moeite om niet in te dommelen. Gelukkig is de volgende bestemming niet ver en 40 minuten later zijn we gearriveerd bij het Squirrel Forest Hidayama Wild Grass Nature Garden. Hier kunnen we tegen betaling tamme eekhoorns (kleine en grote) voederen. We rijden op de parking en wandelen met enkel de gsm naar de ingang om onze tickets te kopen. Jonas moet nog niet betalen, Jasper wel. Je kan hier enkel cash betalen, maar we hebben helaas niet genoeg cash geld. De twee personen aan de kassa, praten met elkaar, en ineens schrappen ze het ticket van Jasper en zo mogen we dus wel naar binnen gaan. Superlief uiteraard, maar ook wel vervelend dat we niet genoeg cash geld meehadden. We krijgen een handschoentje, handen worden ontsmet en we wandelen naar binnen in dit wel uniek verblijf. De eekhoorns lopen overal en heb je eten op je hand, komen ze ook eten vanop je hand. 

Jasper is heel vrolijk en geniet volop van het eten geven aan de eekhoorns. Jonas heeft er stilletjes aan genoeg van. Maar ineens, springt er een eekhoorn in mijn nek. Hij friemelt aan mijn haar en bijt mij in mijn linkeroor. Ik wil hem voorzichtig wegduwen, maar maak de fout om met mijn hand zonder de handschoen aan te raken en hap. De eekhoorn bijt keihard in mijn middelvinger van mijn linkerhand. Het bloed en doet veel pijn. 

Jonas heeft het hierna helemaal gehad en krijst dat hij weg wilt. Jasper is bezorgd, maar ik geef hem nog de overige korrels om de kleine eekhoorns eten te geven. Eens de voeding op is, wandelen we eerst naar het toilet om de handen te wassen. Ik spoel het bloed af en reinig goed met water en zeep. We vertrekken van deze leuke maar pijnlijke (voor de mama) ervaring. Jonas vond het naar mijn gevoel ook een mindere ervaring, nadat hij zag dat ik gebeten werd. Voor we inchecken in ons huisje, rijden we nog naar een speeltuin in Takayama. De jongens kunnen hier volop nog wat energie kwijt. 

We blijven niet te lang op de leuke speeltuin, want we dienen nog enkele boodschappen te doen. In de supermarkt geraken de jongens heel erg overprikkeld en wandel ik eerst met Jasper naar buiten. Hij is weer rustig, nadat Tom en Jonas terug buiten komen. De jongens zijn moe en we rijden snel naar het vakantiehuisje en warmen de verse pasta op in de microgolf. Ze smullen van de pasta en daarna gaan ze in het bad. Wij eten sushi en vleesjes op een stokje. 

Het is een heel groot huis en we mogen twee slaapkamers kiezen. We kiezen voor de traditionele bedden op de bovenverdieping. Deze slaapkamer gebruiken we enkel voor het plaatsen van onze bagage. Nadat iedereen zich gewassen heeft, bellen we even met oma en opa en de nonkels. Daarna gaan de kindjes slapen. We blijven bij hen liggen tot ze slapen en om 20u hebben wij een vrije avond. We kijken verder naar Alice in Borderland op Netflix en ik typ het verslag van dag 14 en post het online. Morgen verkennen we Takayama. 

Weer: 28 °C, zonnig en wolken

Stappen: 5.400

Wildlife: 3 apen